Terug naar het begin
Zonder Freddy geen Heineken, zonder Coco geen Chanel en zonder Diederik geen Arts en Zorg Groep. We duiken terug in de tijd, en Diederik opent het gesprek meteen persoonlijk: ‘Toen ik 36 was stond ik op een punt dat ik veel in mijn persoonlijke en werkende leven anders wilde aanpakken. Ik liep vast en woonde toen in Azië. De eerste stap: ik besloot ondernemer te worden om volledig mezelf te kunnen zijn. Ik ging op een soloboottocht langs Borneo om een aantal dingen op een rijtje te zetten.’
Betekenisvol zijn op drie gebieden
En met succes. Door die tocht op de Indonesische wateren kwamen dingen al snel in een stroomversnelling. ‘Ik wilde op drie gebieden iets doen wat te maken had met kwaliteit van leven. Het eerste was financiële transparantie, waardoor independer.nl vrij snel daarna het levenslicht zag. Het tweede was gezondheid. Toen independer.nl begon te lopen startten we met de zorgtak binnen Independer waaruit de Arts en Zorg Groep ontstond. Het laatste gebied was persoonlijke ontwikkeling. Op basis van mijn eigen verleden help ik nu anderen, vooral als mediator.’
Over de Arts en Zorg Groep
We zoomen verder in op het tweede gebied, het ontstaan van de Arts en Zorg Groep en de jaren daarna. ‘Mijn drijfveer was om een plek te maken die goed is voor mensen om te werken én die goed is voor de gezondheidszorg. Ik zocht mensen uit de medische sector die zich daarin konden vinden en kwam via via bij Harmen terecht. We hebben elkaar toen gesproken. Zijn antwoord? 'Nee’’, vertelt Diederik met een glimlach.
Mijn drijfveer was om een plek te maken die goed is voor mensen om te werken én die goed is voor de gezondheidszorg.
Diederik kan er nu om glimlachen omdat Harmen niet veel later terugbelde. ‘Ik dacht hmm – gaat dit er ooit komen. Toch ben ik rustig gebleven en gaan wandelen in de bergen. Rond kerst, in een dik pak sneeuw. Vlak voordat mijn bereik weg zou vallen trilde mijn telefoon. Ik nam op en Harmen vertelde dat hij zich had bedacht. Een keerpunt. Als dat niet was gebeurd, weet ik niet wat ervan terecht was gekomen.’
Mooiste herinnering
In het belletje van Harmen schuilt meteen de mooiste herinnering. Het zorgde er uiteindelijk voor dat onze organisatie nu al 20 jaar bestaat. Uit al die jaren noemt Diederik nog een mooie herinnering: ‘Het heeft ons bijna acht jaar gekost om zorgverzekeraars mee te krijgen in een systeem waarin we per patiënt vergoeden in plaats van per behandeling. Dat is belangrijk voor de lange termijn, omdat we dan kunnen doen wat echt het beste is voor de patiënt. Voor zorgverleners werkt dat motiverender en geeft het ruimte om zelf de juiste keuzes te maken. Via populatiebekostiging en shared savings is dit uiteindelijk het all-in tarief geworden.’
De toekomst
We sloten de verhalen altijd af met de mooiste herinnering(en). Maar het laatste verhaal verdient natuurlijk een extra alinea. Over de toekomst. En daar is Diederik de aangewezen persoon voor, want hij bewaakt onze purpose op de lange termijn. En daar is hij realistisch over: ‘Als we in de toekomst goed blijven doen wat we doen, dan komen we al een heel eind. Want er is nog zoveel in de dagelijkse dingen die we kunnen verbeteren. Dat alleen al heeft enorme impact. Misschien niet het sexy antwoord dat je had verwacht, maar het ligt wel dicht bij onze purpose: goede toegankelijke zorg voor iedereen. Dat hebben we steeds meer binnen bereik,’ besluit Diederik.
Lees ook de verhalen van andere collega's in de serie '20 jaar Arts en Zorg Groep in 20 verhalen'