Werken in de arrestantenzorg
Ilja vertelt: ‘Ik werkte als forensisch verpleegkundige in gevangenissen toen ik via een vriendin in 2013 in aanraking kwam met de Arts en Zorg Groep. RMD had mensen nodig, en ik voelde meteen: dit past bij mij. Die adrenaline heb ik nodig in mijn werk, een gewoon ziekenhuis past niet bij mij. Geef mij maar de chaos en onverwachte situaties – dan ben ik op mijn best.’
Haar werkdag begint vaak op het hoofdbureau in Den Haag. ‘Daar geven we medicijnen of houden we consulten. Daarna worden we gebeld door andere politiebureaus om arrestanten te bezoeken in een politiecel. Bijvoorbeeld voor een hondenbeet, verslavingszorg of psychische hulp. De ene dag is nog bijzonderder dan de andere. Met soms dus zelfs huwelijksaanzoeken.’
Geef mij maar de chaos en onverwachte situaties – dan ben ik op mijn best.
Tussenstap bij het MCC
Ondanks de hectiek van de arrestantenzorg wilde ze graag nog meer afwisseling. Naast haar werk als verpleegkundige ging ze daarom in 2021 aan de slag als teammanager bij het MCC. ‘Daar heb ik ontzettend veel geleerd, ook over mezelf. Het was een hele turbulente tijd toen ik begon, we gingen van één naar zes locaties. Veel implementaties en migraties. Maar ontzettend leuk.’
Tot 2023 gaf ze leiding aan het team. ‘Toen vond ik het weer tijd voor een nieuwe stap, namelijk tijd voor mezelf en mijn gezin. Ik werk nu gedeeltelijk voor RMD en daarnaast als zelfstandig ondernemer voor Children of The Water. Prachtig werk, waar ik mijn liefde voor kinderen helemaal kwijt kan. Naast mijn eigen kinderen hebben we ook zelf pleegkinderen thuis, daar ligt mijn grootste passie, net als bij mijn kleinkind. Ik ben in 2024 oma geworden’, vertelt ze liefdevol.
Mooiste herinnering: vriendschappen
Hoewel haar tijd bij het MCC relatief kort was, heeft Ilja er blijvende herinneringen aan. ‘Wat me het meest is bijgebleven, zijn de vriendschappen die ik daar heb gesloten. Niet alleen vanwege het werkplezier en de successen, maar juist ook omdat het een intense periode was waarin mijn man een beroerte kreeg. De steun die ik toen heb ervaren, was onbetaalbaar. Al met al heeft die periode ervoor gezorgd dat ik in mijn kracht kon staan en ook de stap durfde te nemen om weer verder te kijken dan het MCC. Met blijvende vriendschappen, die ik enorm koester.’